Egzamin ósmoklasisty z angielskiego: 10 celów, krok po kroku

Podpunkt to jedna z trzech spraw, o których polecenie każe napisać. Odnieść się do podpunktu znaczy napisać co najmniej jedną zrozumiałą informację, o którą on pyta; klucz nazywa to minimalnym stopniem. Ocena, emocja albo samo słowo „problem” nie są taką informacją: klucz ocenia je jako „nie odniósł się”, czyli tak, jakby podpunktu nie było. Za treść można dostać 4 z 10 punktów, a 0 za treść oznacza 0 za całą wypowiedź. „He has a big/serious/strange problem.” z 2023 roku to według klucza „nie odniósł się”.

Temat z 2023 roku: e-mail do koleżanki z Anglii o koledze, który wrócił do Polski po kilku latach za granicą. Trzeci podpunkt brzmi „napisz, jaki problem miał kolega po powrocie do Polski”. Klucz pisze, że same przymiotniki opisujące problem nie realizują podpunktu, ale mogą go rozwinąć, gdy problem jest nazwany: „He has a big problem. He can’t sleep.” to „odniósł się i rozwinął”.

Podpunkt rozwinięty to taki, w którym klucz widzi dwa odniesienia albo jedno rozbudowane, czyli jedną rzecz opisaną dokładniej. Punkty za treść są w tabeli: trzy podpunkty rozwinięte to 4 punkty, a trzy podpunkty, do których tylko się odniesiono, to 1 punkt. Gdy za treść jest 1 punkt, w każdym z trzech pozostałych kryteriów, czyli za spójność, zakres i poprawność języka, klucz daje najwyżej 1 punkt. Słowa very, much, many, a lot ani stopień wyższy i najwyższy przymiotnika nie rozwijają podpunktu, niezależnie od tego, ile razy się powtarzają. Trzy podpunkty bez rozwinięcia to 1 punkt za treść i najwyżej 4 z 10 za całą pracę.

Temat z 2021 roku: e-mail do koleżanki z Anglii o wygranym szkolnym konkursie plakatów przyrodniczych. Trzeci podpunkt pyta o reakcję na wiadomość o wygranej. „When I won the competition, I called my mum.” to według klucza „odniósł się”, bo podaje jedną reakcję, a „I was happy and shocked when I won.” to „odniósł się i rozwinął”, bo podaje dwie.

Podpunkt dwuczłonowy to taki, w którym polecenie łączy dwie czynności, na przykład „zaproś i zaproponuj” albo „zachęć do obejrzenia i do wyrażenia opinii”. Gdy jedna część jest zrobiona, a druga pominięta, klucz uznaje, że uczeń tylko się odniósł, nawet jeśli ta jedna część jest długa. Gdy obie części są zrobione, choćby krótko, podpunkt jest rozwinięty. Takie podpunkty były w latach 2019, 2020, 2024 i 2025. „Why don’t you watch our film?” bez prośby o opinię to w 2024 roku tylko „odniósł się”.

Temat z 2024 roku: wpis na stronę szkoły o filmie, który klasa nakręciła o Dniu Sportu. Trzeci podpunkt brzmi „zachęcisz do obejrzenia filmu i do wyrażenia opinii o nim”. Klucz podaje „Why don’t you watch our film?” jako przykład jednej części, a „Watch our film and tell me what you think about it.” jako przykład obu części, czyli podpunktu rozwiniętego.

Polecenie mówi, że wypowiedź powinna mieć od 50 do 120 wyrazów, nie licząc wyrazów podanych na początku. To długość zalecana: zasady oceniania nie odejmują punktów za samo przekroczenie 120 wyrazów. Sztywna granica jest jedna: praca, która ma 40 wyrazów lub mniej, a w 2025 roku mniej niż 40, jest oceniana tylko za treść, a za spójność, zakres i poprawność dostaje 0. Klucz liczy wyrazy oddzielone spacjami: don’t to jeden wyraz, at home to dwa, a podpis XYZ się nie liczy. Praca z 38 wyrazami może dostać najwyżej 4 z 10 punktów, nawet bez żadnego błędu.

Temat z 2025 roku: e-mail do kolegi poznanego za granicą, po wycieczce szkolnej, z trzema podpunktami: dlaczego wycieczka była udana, jaki problem był w drodze powrotnej i zaproszenie z propozycją wspólnego czasu. Klucz z tego roku pisze: „Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 40 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści.”. Zdanie z początku e-maila, „Hi Jack, I had a great time during my school trip abroad.”, nie liczy się do 50–120 wyrazów.

W każdym podpunkcie jest słowo, bez którego czytelnik nie zrozumie odpowiedzi, na przykład nazwa osoby, przedmiotu albo problemu. Gdy błąd ortograficzny zmienia to słowo w inne albo utrudnia zrozumienie, klucz obniża ocenę podpunktu o jeden poziom: rozwinięcie liczy jako „odniósł się”, a „odniósł się” jako „nie odniósł się”. Gdy to słowo jest po polsku, klucz uznaje odpowiedź za niekomunikatywną, czyli niezrozumiałą dla czytelnika: „We decided to make this film because we saw ogłoszenie.” w 2024 roku to „nie odniósł się”. Polskie słowo w mniej ważnym miejscu klucz pomija i ocenia resztę zdania. „Our couch is strong.” w 2019 roku to „nie odniósł się”, bo couch to „kanapa”, a nie coach, czyli „trener”.

Temat z 2019 roku: e-mail do kolegi z Anglii o wyjeździe w polskie góry. Drugi podpunkt brzmi „opisz osobę, która będzie się Wami opiekować podczas Waszego wyjazdu”, a klucz pisze, że osoba opiekuna to najważniejszy element tego podpunktu. „Our couch is strong.” i „Our trener is tall.” to „nie odniósł się”, a „My ant is friendly and helpful.”, gdzie ant to „mrówka” zamiast aunt, czyli „ciocia”, to tylko „odniósł się”.

W krótkich rozmowach ludzie zwykle rozważają dwa albo trzy pomysły, zanim coś postanowią. Wszystkie trzy obrazki albo opcje często naprawdę padają w nagraniu, tylko dwa z nich zostają odrzucone. Punkt jest za to, co rozmówcy ustalają na końcu, więc słuchasz do ostatniego zdania. To zadanie daje 5 punktów w każdym arkuszu, razem 35 z 395 punktów w latach 2019–2025. Pierwszy pomysł z rozmowy daje 0, jeśli ktoś go potem odrzuca.

Pytanie 1.2 brzmi „How is Jack going to get to school tomorrow?”, a odpowiedzi to trzy obrazki. Mama nie może go zawieźć i proponuje rower, ale rower ma zepsute koło; autobus odpada, bo ma padać cały dzień, a do przystanku jest 15 minut pieszo. Na końcu Jack pyta, czy może pojechać z mamą wcześniej, a mama mówi „OK. Let’s do that. I’ll drive you then.”, więc klucz podaje C, obrazek z samochodem.

Autorzy arkusza celowo wkładają do błędnych opcji słowa, które naprawdę padają w nagraniu. Przy każdej opcji sprawdzasz, czy nagranie mówi to samo, czy tylko używa tych samych słów. W 2022 roku w pytaniu 1.4 słowa piano i film padły w rozmowie, a obie opcje z tymi słowami były błędne. Opcja z tym samym słowem co nagranie daje 0, gdy całe zdanie mówi coś innego.

Dwoje dzieci rozmawia po pokazie, a pytanie 1.4 brzmi „What are the children talking about?”: A. a film, B. a magic show, C. a piano concert. Chłopiec mówi „seeing the tricks live was so exciting”, żałuje, że nie wolno było tych sztuczek filmować telefonem, a jego ulubiona to „the one with the piano”. Fortepian był tylko jedną ze sztuczek, a film dotyczy nagrywania telefonem, więc klucz podaje B, pokaz magii.

Część pytań dotyczy intencji, czyli celu, w jakim ktoś mówi: chce przeprosić, poprosić, ostrzec albo pokazać, że się martwi. Takie pytania zaczynają się na przykład od „The woman wants to” albo „The girl is calling her friend to”. Odpowiedzi szukasz w tym, o co mówiący prosi albo co czuje, a nie w faktach, które opowiada. W 2020 roku kobieta opowiada o wypadku i radiowozie, a cel jej wiadomości jest zupełnie inny. Opcja, która powtarza fakt z nagrania, daje 0, gdy nie jest celem wypowiedzi.

Pytanie 1.5: „The woman wants to” z opcjami A. give advice., B. express worry., C. report an accident to the police. Kobieta nagrywa wiadomość dla Jamesa: „You should be home already. I’ve just heard on the news that there has been an accident nearby. […] I’m really anxious. Please ring me back.”. Słowa accident i police car padają, ale kobieta nie zgłasza wypadku, tylko martwi się o Jamesa, więc klucz podaje B.

Parafraza to powiedzenie tej samej rzeczy innymi słowami. Zdania A–E rzadko powtarzają słowa z nagrania, zwykle mówią to samo inaczej, na przykład advice zamiast suggestions. Słuchasz, co się wydarzyło, i szukasz zdania o tym samym zdarzeniu. To zadanie daje 4 punkty w każdym arkuszu, razem 28 z 395. Szukanie tych samych słów prowadzi do zdania zbędnego, które celowo je zawiera.

Cztery wypowiedzi o spotkaniu ze sławną osobą. W 2.1 chłopak spotyka w kawiarni piłkarza: „I went up to him and asked a few questions about how I could be a better player. He gave me some great suggestions.”. Pasuje D. I asked a famous person for some advice., czyli prośba do sławnej osoby o radę: advice to inne słowo na suggestions. B. I asked a famous person to meet me. ma to samo asked, ale o spotkanie nikt tu nie prosi.

Jedno z pięciu zdań nie pasuje do żadnej wypowiedzi, a polecenie mówi o tym w uwadze. Zdanie zbędne zwykle zawiera słowa, które padają w nagraniu, ale opisuje coś, czego nikt nie przeżył. W 2021 roku w wypowiedzi 2.2 pada samochód królowej, a mimo to zdanie o królowej jest zbędne. Zdanie z tym samym słowem co nagranie daje 0, gdy sens jest inny.

Cztery wypowiedzi o wycieczkach szkolnych. W 2.2 dziewczyna opowiada o muzeum samochodów: „I was hoping to see the foreign car collection but that part of the museum was closed. To be honest, only the Queen’s car […] was worth seeing.”. Widziała samochód królowej, a nie królową, więc A. I saw the Queen in her car. nie pasuje. Klucz podaje C. I didn’t see something I wanted to., bo kolekcja zagranicznych aut była zamknięta.

Zdania A–E często różnią się jednym szczegółem: kto coś zrobił, z czym albo gdzie. Zdanie pasuje dopiero wtedy, gdy zgadza się każda jego część. Przed nagraniem czytasz zdania A–E i podkreślasz w nich, kto działa i co robi. W 2024 roku biurko nauczyciela jest w dwóch zdaniach, A i E, a w nagraniu leży na nim kartka z żartem, nie zdjęcie. Zdanie, które zgadza się w jednym szczególe, daje 0.

Cztery wypowiedzi o żartach na Prima Aprilis. W 2.2 dziewczyna z koleżanką rozkładają na ławkach i na biurku nauczycielki kartki z napisem „WET PAINT – PLEASE DON’T TOUCH”, ale „our teacher, Miss Frisk, immediately knew it was a joke”. Pasuje E. Our teacher didn’t believe the note which was on her desk. Zdanie A. We put a funny photo on our teacher’s desk. ma biurko, ale na biurku nie było zdjęcia, i w kluczu A jest zdaniem zbędnym.

Funkcja językowa to to, co ktoś robi swoimi słowami: pyta, prosi o zgodę, dziękuje, gratuluje. W tym zadaniu słyszysz cztery krótkie wypowiedzi i do każdej dobierasz reakcję A–E, a jedna reakcja jest zbędna. Reakcja musi odpowiadać na funkcję wypowiedzi, a samo pasowanie do tematu nie wystarcza: na prośbę o zgodę pasuje zgoda albo odmowa. To zadanie daje 4 punkty w każdym arkuszu, razem 28 z 395. Reakcja, która pasuje tylko tematem, daje 0.

Cztery wypowiedzi związane z podróżą samolotem. Wypowiedź 4.2 brzmi „Is it OK to turn on my phone during the flight?”, czyli ktoś pyta, czy wolno włączyć telefon w czasie lotu. Pasuje E. Well, yes, but you can’t use it to make calls., czyli zgoda z warunkiem. C. Please have your passports ready. brzmi jak z lotniska, ale to polecenie obsługi, a nie odpowiedź na pytanie, i w kluczu jest reakcją zbędną.

Niektóre wypowiedzi mają po angielsku jedną typową odpowiedź. Na podziękowanie odpowiadasz You’re welcome, czyli „proszę bardzo”, a na gratulacje Thank you. Reakcja z thank you kusi przy podziękowaniu, bo ma te same słowa, ale na „dziękuję” nie odpowiadasz zwykle „dziękuję”. W 2025 roku wypowiedzi 3.3 z gratulacjami i 3.4 z podziękowaniem wymagały odpowiedzi właśnie z tej pary. Podziękowanie w odpowiedzi na podziękowanie daje 0.

Wypowiedź 3.4 brzmi „Thank you for the fantastic novel you gave me.”, czyli ktoś dziękuje za podarowaną powieść. Pasuje B. You’re welcome. I’m glad you liked it. Reakcja D. Oh, thank you. It was easier than I expected. zaczyna się od thank you i kusi tym samym słowem, ale pasuje do gratulacji z wypowiedzi 3.3.

Pytanie ogólne to takie, na które można odpowiedzieć „tak” albo „nie”; zaczyna się od słów typu Did, Are, Can. Do takiego pytania zwykle pasuje reakcja z Yes albo No, ale w zadaniu jest ich kilka. Dobierasz ją po treści: czy mówi o tej samej rzeczy co pytanie. W 2022 roku reakcje A i D zaczynają się od Yes i No, a każda pasuje tylko do jednego pytania. Reakcja dobrana po samym Yes albo No daje 0.

Cztery pytania o zwierzęta domowe. Pytanie 4.1 brzmi „Did you buy the cat food?”, czyli czy jedzenie dla kota zostało kupione. Pasuje D. No, I forgot, but I’m going to do it now. Reakcja A. Yes, if they are trained to sit quietly. też zaczyna się od Yes, ale mówi o zwierzętach, które umieją spokojnie siedzieć, więc pasuje do pytania 4.4 „Are dogs allowed in this restaurant?”.

W tym zadaniu każda sytuacja jest opisana po polsku, a ty wybierasz, co powiesz po angielsku. Opis mówi, czyja jest rzecz i kto ma coś zrobić, na przykład czy ty prosisz, czy ty proponujesz. Błędne opcje często dotyczą tej samej rzeczy, ale odwracają role: prośba zamiast propozycji. To zadanie daje 4 punkty w każdym arkuszu, razem 28 z 395. Opcja z tą samą rzeczą i odwróconą rolą daje 0.

Sytuacja 5.1: „Twojemu koledze zepsuła się drukarka. Jak zaoferujesz mu pomoc?”. Opcje: A. Can I borrow your printer?, B. Would you like to use my printer?, C. Which printer did you break? A to prośba o pożyczenie jego drukarki, która właśnie się zepsuła, a C to pytanie. Klucz podaje B, czyli propozycję, żeby kolega skorzystał z twojej drukarki.

Wiele sytuacji ma po angielsku stały zwrot, którego nie da się wymyślić, tłumacząc słowo po słowie. Podając coś komuś, mówisz Here you are, czyli „proszę”, komuś, kto składa życzenia, odpowiadasz The same to you, a na podziękowanie Not at all. Wszystkie trzy zwroty są poprawne, ale każdy pasuje do innej sytuacji. W 2023 roku w sytuacji 5.3 opcjami były właśnie te trzy zwroty. „The same to you.” przy podawaniu sałatki dało 0.

Sytuacja 5.3: „Co powiesz, podając koleżance z Anglii sałatkę podczas obiadu?”. Opcje: A. Here you are., B. The same to you., C. Not at all. Klucz podaje A. B to odpowiedź na czyjeś życzenia, a C to odpowiedź na podziękowanie.

Polski opis mówi, czy coś już się wydarzyło, czy dopiero będzie, na przykład „koncert, na którym niedawno byliście”. O tym, co już było, mówisz w czasie przeszłym, a zwroty typu That would be great dotyczą przyszłości. W 2025 roku w sytuacji 5.3 tylko jedna z trzech opcji mówiła o przeszłości. „That would be great.” o koncercie, który już się odbył, dało 0.

Sytuacja 5.3: „Rozmawiasz z przyjaciółmi o koncercie, na którym niedawno byliście. Jak wyrazisz swoją opinię o nim?”. Opcje: A. That would be great., B. It’s nice to hear about it., C. I really enjoyed it. Klucz podaje C, czyli „bardzo mi się podobał”: enjoyed to czas przeszły. A mówi o czymś, co mogłoby się wydarzyć, a B to reakcja na cudzą wiadomość.

Błędne opcje często powtarzają słowa z tekstu, na przykład unusual albo fair. Sprawdzasz, czy tekst mówi to samo, czy przeciwnie, bo to samo słowo często stoi w tekście w zdaniu z przeczeniem. Czytanie z wyborem odpowiedzi dało 28 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 4 w arkuszu. Opcja, której tekst zaprzecza, daje 0, choć ma te same słowa.

Tekst do 7.4 mówi, że Michelle Payne wygrała wyścig konny w Bristolu, choć nie była faworytką: „The result came as a great surprise to all horse racing specialists.”. Sama mówi „To be fair, I didn’t expect to win. There’s nothing unusual about me or my horse.”. Opcja A. an unusual horse. przeczy temu zdaniu, B. an unfair competition. kusi zwrotem „To be fair”, a klucz podaje C. an unexpected success., czyli niespodziewany sukces.

Część pytań dotyczy nie treści, tylko tego, kto napisał tekst albo do kogo jest skierowany. Odpowiedź wynika ze słów, którymi autor zwraca się do czytelnika: your child znaczy, że czytelnik ma dziecko. Osoby, o których tekst tylko wspomina, zwykle nie są adresatami. W 2022 roku e-mail wspominał o uczniach i nauczycielach, a był skierowany do rodziców. Osoba, o której tekst tylko mówi, jako adresat daje 0.

E-mail Paula Wilsona o tajnym albumie klasowym: „If you want one for your child, the cost is £20. […] Don’t forget to send a photo of your son or daughter […] This is also a surprise for the teachers”. Pytanie 7.2 brzmi „This email was sent to”, a opcje to parents, teachers i students. Klucz podaje A, rodziców: nauczyciele mają być zaskoczeni, więc e-mail nie może być do nich.

Pytanie „Both texts are about” dotyczy dwóch tekstów naraz, więc odpowiedź musi pasować do obu. Opcja, która pasuje tylko do jednego tekstu, kusi, bo da się ją w nim znaleźć. W 2020 roku spotkanie z koleżanką było tylko w wiadomości Adama, a nie w programie imprez. Opcja prawdziwa tylko dla jednego tekstu daje 0.

Teksty do 7.4 to program sobotnich imprez w Nottingham, czyli spacer po rynku i zajęcia dla dzieci, oraz wiadomość Adama, który był na nowym stadionie i przy wyjściu spotkał Isabelle. Pytanie brzmi „Both texts are about”, a opcje to spending time somewhere, winning a prize i meeting a friend. Klucz podaje A, bo oba teksty mówią o spędzaniu czasu w jakimś miejscu.

Parafraza to powiedzenie tego samego innymi słowami. Zdania 9.1–9.4 prawie zawsze mówią to samo co tekst, ale innymi słowami, na przykład historical costumes zamiast dressed up as characters. Szukasz w tekstach tego samego sensu, a nie tych samych słów. Dobieranie tekstów do zdań lub pytań dało 28 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 4 w arkuszu. Tekst, który mówi o czymś podobnym, ale nie o tym samym, daje 0.

Trzy opisy statków-muzeów. Zdanie 9.1 brzmi „On this ship, people in historical costumes talk about life at sea.”. W tekście B o Cutty Sark stoi „On board you will meet people dressed up as characters from the ship’s past and hear their fascinating stories about the everyday activities of the ship’s crew”, więc klucz podaje B. Tekst C kusi zdaniem „visitors can experience the life of a 16th-century sailor”, ale tam nikt w kostiumie nie opowiada historii.

W tym zadaniu są trzy teksty i cztery zdania, więc jeden tekst pasuje do dwóch zdań; polecenie mówi o tym w uwadze. Gdy jakiś tekst już pasuje do jednego zdania, nadal sprawdzasz go przy kolejnych. W 2024 roku tekst A pasował do zdań 9.1 i 9.4. Wybór innego tekstu tylko dlatego, że A już był użyty, daje 0.

Trzy opisy podcastów historycznych. Tekst A mówi o nauczycielu, który „tells amusing stories about the past”, i o quizie na końcu, „which allows listeners to check what they have learned”. Pasuje więc do 9.1, „listeners have a chance to test their knowledge”, i do 9.4, „listeners hear funny facts connected with historical events”: amusing to inne słowo na funny. Tekst C kusi przy 9.4 zdaniem „all of their stories are fascinating”, ale fascinating znaczy „fascynujące”, a nie „zabawne”.

Teksty w tym zadaniu często mówią o podobnych sprawach, na przykład wszystkie oferty kursów podają terminy i rzeczy do kupienia. Różnią się szczegółem: przed kursem czy po jego starcie, raz czy dwa razy w tygodniu. W 2022 roku zakupy przed kursem są w tekście A, a informacja po starcie kursu w tekście B. Tekst, który mówi o tym samym, ale w innym czasie, daje 0.

Trzy oferty kursów. Zdanie 9.4 brzmi „After the course starts you’ll get information about what you need to buy.”. Tekst A o żonglowaniu mówi „Before starting the course you’ll need to buy a set of juggling balls”, czyli o zakupie przed kursem. Tekst B o rysowaniu oczu mówi „Don’t buy drawing paper and pencils before the course – during the first lesson we’ll tell you what is necessary”, więc klucz podaje B.

Luka w notatce jest częścią zdania, więc odpowiedź musi tworzyć z nim poprawną całość. Słowo po luce, na przykład than, mówi, jakiej formy potrzebujesz: przed than stoi stopień wyższy, czyli forma typu smaller, „mniejszy”. Klucz odrzuca odpowiedzi, które nie są spójne z fragmentami wokół luki, nawet gdy pasują znaczeniem. Notatka ze słuchania dała 23 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 3 albo 4 w arkuszu. „small” przed than w 2023 roku dało 0.

Rozmowa o frisbee golfie, czyli grze, w której rzuca się dyskiem do kosza. Notatka mówi „The discs used for short-distance throws are 3.3. ___ than the discs used for long-distance throws.”, a w nagraniu pada „For long-distance throws you use bigger discs, and when you are closer to the basket, you throw smaller ones.”. Klucz chce „smaller”, a „not as big as”, „smallest” i „small” uznaje za niespójne z fragmentami wokół luki.

W nagraniach do notatki często pada kilka liczb, cen albo godzin. Notatka pyta zawsze o jedną z nich, a słowa wokół luki mówią o którą: dla kogo, kiedy, za co. Przed wpisaniem liczby sprawdzasz, czego dotyczy w nagraniu. W 2025 roku w rozmowie o biletach na mecz padają 12 funtów za bilet dla dorosłego i 5 funtów dla osoby poniżej 16 lat. „twelve” dało 0, bo to cena biletu dla dorosłego.

Rozmowa przyjaciół o wyjeździe na mecz; luka 4.3 stoi w zdaniu „A ticket for someone under 16 costs 4.3. ___ pounds.”. W nagraniu pada „An adult ticket costs £12, but it’s only £5 if you are under 16.”. Klucz chce „five” albo „5”, a „twelve”, „22” i „three” uznaje za niezgodne z tekstem. „Fife” też daje 0, bo five to wyraz bardzo częsty.

Polecenie każe uzupełnić luki „tak, aby jak najbardziej precyzyjnie oddać sens wysłuchanego tekstu”. Odpowiedź zbyt ogólna, czyli taka, która pasuje do wielu rzeczy, dostaje 0. Zapisujesz tyle słów z nagrania, ile trzeba, żeby było jasne, o co chodzi, w granicach limitu. W 2019 roku samo „test” w luce 3.4 klucz ocenił słowami „Brak precyzji, odpowiedź niejasna”. „test” nie mówi, co można przetestować.

Komunikat o festiwalu gier komputerowych; notatka mówi „At www.game.london.com you can 3.4. ___ and find out more about the event.”, a limit to trzy wyrazy. W nagraniu pada „you should also visit www.game.london.com where you can test new games and learn more about the festival”. Klucz chce „test new games”; przyjmuje też „test games” i „play new games”.

Zaimek to krótkie słowo, które zastępuje rzeczownik, na przykład it, he, they albo that. Gdy zdanie po luce zaczyna się od zaimka, zdanie w luce musi zawierać rzecz albo osobę, do której on odsyła. Zaznaczasz zaimki przed luką i po niej i sprawdzasz, do czego się odnoszą. Brakujące zdania dały 23 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 3 albo 4 w arkuszu. Zdanie bez rzeczownika, do którego odsyła zaimek, daje 0.

Tekst o liście do Świętego Mikołaja znalezionym w kominie. Po luce 8.1 stoi „In it, a 7-year-old boy called Tom asked Santa Claus to bring him a few coloured pencils and a woollen hat.”, czyli „w nim” chłopiec prosił o kredki i czapkę. In it musi odsyłać do czegoś, w czym był list, więc klucz podaje D. It was a dirty old envelope which contained a 70-year-old letter., czyli brudną starą kopertę. Zdanie A też mówi o liście, ale o tym, co budowlaniec zrobił później, i pasuje do luki 8.2.

Słowa łączące, takie jak but („ale”), that’s why („dlatego”) albo however („jednak”), wiążą zdanie z poprzednim. But po luce znaczy, że zdanie w luce mówi coś przeciwnego do tego, co będzie dalej. Czytasz słowo łączące razem ze zdaniem z luki i sprawdzasz, czy tworzą sensowną całość. W 2024 roku but rozstrzygało lukę 8.3 w tekście o malarzu i złodzieju. Zdanie, które nie tworzy z but przeciwieństwa, daje 0.

Mały Tom Gainsborough narysował twarz złodzieja owoców i złodzieja złapano. Po luce 8.3 stoi „But when he saw Tom’s picture he was so shocked that he said: “That’s me! I stole the fruit.””, czyli „ale gdy zobaczył rysunek, przyznał się”. Przed takim but musi stać zdanie, że wcześniej się nie przyznawał, więc klucz podaje A. At first the man didn’t want to tell the truth.

Jedno zdanie z listy nie pasuje do żadnej luki, choć mówi o tym samym temacie co tekst. Zdanie w luce musi łączyć się i ze zdaniem przed luką, i ze zdaniem po niej. W 2019 roku zdanie o 50 milionach gości Disneylandu pasowało do tematu, ale do żadnej luki. Zdanie, które pasuje tylko tematem, daje 0.

Tekst o tym, jak powstał Disneyland. Przed luką 8.4 stoi „Originally, it had 26 attractions.”, a po niej słowa Disneya „Disneyland will never be completed. It will continue to grow.”. Pasuje D. Soon, more were added because Disney wanted visitors to return to his park., bo more odsyła do atrakcji. B. Disneyland was visited by 50 million guests in the last ten years. pasuje do tematu, ale nie łączy się ani z atrakcjami, ani z cytatem.

Strona bierna to forma, w której podmiot nie wykonuje czynności, tylko ktoś wykonuje ją na nim, na przykład „dzień jest obchodzony”. Budujesz ją z be i trzeciej formy czasownika: is celebrated, was completed. Pytasz: czy podmiot sam to robi? Dzień nie świętuje i budynek sam się nie kończy, więc potrzebna jest strona bierna. Wybór formy w luce A–C dał 23 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 3 albo 4 w arkuszu. „is celebrating” w 2024 roku dało 0.

E-mail Jacka o pomyśle na Dzień Udawania Podróżnika w Czasie: „The day 12.2. ___ on 8th December.”. Opcje: A. has celebrated, B. is celebrating, C. is celebrated. Dzień nie świętuje, to ludzie go świętują, więc klucz podaje C, czyli „jest obchodzony”.

Rzeczownik policzalny to taki, który da się policzyć: one day, two days. Przed policzalnymi w liczbie mnogiej stoi a few albo many, a przed niepoliczalnymi, na przykład time, stoi a little albo much. Patrzysz na rzeczownik po luce i pytasz, czy da się powiedzieć „dwa”. W latach 2019–2023 takie pytanie było w czterech z pięciu arkuszy. „a little days” w 2023 roku dało 0.

Tekst o LEGO House w Danii: „You can visit the LEGO House all year round, except for 12.3. ___ days during the Christmas holidays.”. Opcje: A. more, B. a little, C. a few. Days to rzeczownik policzalny w liczbie mnogiej, więc klucz podaje C, a few, czyli „kilka”.

Przyimek to krótkie słowo typu of, about, in albo before. Gdy po przyimku stoi czasownik, ma on formę z -ing: a way of creating, how about going. Sprawdzasz słowo tuż przed luką: jeśli to przyimek, wybierasz -ing. W 2025 roku tę zasadę sprawdzała luka 12.1, a w 2024 roku luka 13.3 z How about. „a way of create” daje 0.

Tekst o quillingu, czyli robieniu obrazków z cienkich pasków kolorowego papieru: „This is a way of 12.1. ___ lovely “pictures” from coloured strips of paper”. Opcje: A. creating, B. created, C. create. Po of stoi forma z -ing, więc klucz podaje A.

Zadanie 13 sprawdza znajomość środków językowych, czyli gramatyki i słownictwa. Klucz wymaga w nim pełnej poprawności gramatycznej i ortograficznej: jedna zła litera albo źle postawiony apostrof daje 0. Wyrazy z nawiasu wpisujesz w podanej kolejności i zmieniasz tylko ich formę, gdy zdanie tego wymaga, na przykład father na father’s. Zadanie 13 dało 23 z 395 punktów w latach 2019–2025. „fathers’ shoes” w 2019 roku dało 0.

Zdanie 13.4: „Oops, I have to go back home. I’ve taken a pair of my (father / shoe) ___ by mistake. He will be angry.”. Chodzi o parę butów taty, więc klucz chce „father’s shoes”. „Fathers’ shoes” znaczy „buty ojców”, „father’s shoe” to jeden but, a „dad’s shoes” zmienia wyraz z nawiasu.

Słowa w zdaniu, na przykład yesterday, last year albo now, mówią, w jakim czasie ma być czasownik w luce. Yesterday to zakończona przeszłość, więc pasuje czas przeszły prosty, na przykład didn’t close, a nie present perfect, czyli czas łączący przeszłość z teraźniejszością, na przykład haven’t closed. W 2023 roku klucz odrzucił w luce 13.2 między innymi „haven’t closed”, „don’t close” i „didn’t closed”. „haven’t closed” obok yesterday daje 0.

Zdanie 13.2: „Yesterday, I (not / close) ___ the front door and my cat got out.”, czyli wczoraj drzwi nie zostały zamknięte i kot wyszedł. Klucz chce „didn’t close”, przyjmuje też „couldn’t close” i „hadn’t closed”. Po didn’t stoi czasownik w podstawowej formie, więc „didn’t closed” też daje 0.

W latach 2020, 2022 i 2024 zadanie 13 polegało na przekształceniu: zdanie z luką ma znaczyć to samo co zdanie wyjściowe, a wyraz podany WIELKIMI literami wpisujesz bez zmiany formy. Najpierw ustalasz, co dokładnie mówi zdanie wyjściowe, na przykład że ktoś zmoknie, jeśli czegoś nie zrobi. Zdanie po przekształceniu musi zachować ten sam czas i to samo przeczenie. W 2024 roku klucz odrzucił w luce 13.1 między innymi „if you won’t”, „if you not” i „unless you”. „if you won’t” daje 0.

Zdanie 13.1: „Take an umbrella or you’ll get wet.” (IF) → „You’ll get wet ___ take an umbrella.”, a limit to cztery wyrazy. Zdanie znaczy: zmokniesz, jeśli nie weźmiesz parasola, więc klucz chce „if you don’t”. Po if w takim zdaniu stoi czas teraźniejszy, więc „if you won’t” daje 0, a „unless you” pomija wyraz IF.

Polecenie każe uzupełnić luki „tak, aby jak najbardziej precyzyjnie oddać sens podanych informacji”. Odpowiedź zbyt ogólna, czyli pasująca do wielu rzeczy, dostaje 0, na przykład „napój” zamiast „sok pomarańczowy”. Przenosisz informację w całości: jaki sok, jakie okulary, jaka stacja. Informacje z tekstu po polsku dały 21 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 3 w arkuszu. „sok” w 2022 roku dało 0.

Wojtek pisze do Piotrka o urodzinach z Bubble Football, czyli piłką nożną w wielkich kulach: „dodatkowo dostaniemy 10.3. ___ za darmo”. W ofercie stoi „Order Bubble Football for a minimum of two hours and get free orange juice for all the players.”. Klucz chce „sok pomarańczowy”, a „coś do picia”, „napój”, „jakiś sok” i „sok” uznaje za nieprecyzyjne.

Teksty w tym zadaniu często wymieniają kilka osób albo kilka liczb, na przykład autora i reżysera albo dwa terminy. Przed wpisaniem sprawdzasz, kto co zrobił, bo luka pyta o jedną konkretną osobę albo rzecz. W 2019 roku ogłoszenie spektaklu wymienia aktora, który napisał sztukę, i jego przyjaciela, który ją wyreżyserował. „reżyserem” w 2019 roku dało 0, bo reżyserem był ktoś inny.

Michał pisze do Ani o spektaklu One-Man Star Wars Trilogy: „On sam gra w niej wszystkie role i jest również jej 10.2. ___.”. W ogłoszeniu stoi „One-Man Star Wars Trilogy was written by Ross and directed by his friend TJ Dawe.”, czyli Charles Ross sztukę napisał, a wyreżyserował ją jego przyjaciel. Klucz chce „autorem”, przyjmuje też „twórcą” i „scenarzystą”, a „producentem” i „reżyserem” uznaje za niezgodne z tekstem.

W zadaniu 10 uzupełniasz polską wiadomość, więc odpowiedź musi do niej pasować gramatycznie. Słowo przed luką mówi, jakiej formy potrzebujesz: po „musisz” stoi bezokolicznik, czyli forma typu „umyć”. Klucz odrzuca odpowiedzi, które nie łączą się z fragmentami wokół luki. W 2024 roku „myjesz” po „musisz” klucz ocenił jako zakłócenie komunikacji w języku polskim. „myjesz” ma dobry sens, ale złą formę.

Janek opisuje Basi, jak zrobić malowane kamienie do ogrodu: „Wystarczy, że znajdziesz płaskie kamienie. Potem musisz 10.2. ___ i odczekać godzinę.”. W instrukcji stoi „Wash the stones and wait for an hour to let them dry.”. Klucz chce „je umyć” albo „umyć te kamienie”, a „umyć je gorącą wodą” odrzuca, bo tekst nic nie mówi o gorącej wodzie.

Część mowy to rodzaj słowa: czasownik mówi, co ktoś robi, rzeczownik nazywa rzecz, a przymiotnik ją opisuje. Słowa przed luką i po niej mówią, jakiej części mowy potrzebujesz: po are i przed that pasuje przymiotnik, a po a great rzeczownik. Z ramki zostaje wtedy jeden albo dwa wyrazy do sprawdzenia. Wyraz z ramki dał 21 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 3 w arkuszu. Wyraz, który pasuje częścią mowy, ale nie łączy się z resztą zdania, daje 0.

Tekst o skorpionach w czekoladzie: „At first, most people are 11.2. ___ that they will never be brave enough to try our snack.”. W ramce są dwa przymiotniki, E. sure i F. true. Po are i przed that pasuje sure: ludzie „są pewni, że nigdy nie odważą się spróbować”. „Are true that” nie ma sensu, więc klucz podaje E.

Wiele angielskich słów łączy się z jednym przyimkiem, czyli krótkim słowem typu of, to albo about. Afraid łączy się z of, similar z to, a worried z about. Gdy po luce stoi przyimek, wybierasz wyraz, który łączy się właśnie z nim. W 2023 roku w luce 11.2 dwa wyrazy z ramki znaczyły podobnie, ale tylko jeden łączył się z of. „worried of” to błąd, więc D daje 0.

Tekst o quokkach, małych zwierzętach z wyspy u wybrzeży Australii: „They are very friendly and are not 11.2. ___ of people.”. W ramce są A. afraid i D. worried. Po luce stoi of, a afraid of znaczy „bać się czegoś”, więc klucz podaje A. Worried łączy się z about.

Wyrazy w ramce są dobrane tak, że kilka pasuje znaczeniem do tematu, ale tylko jeden tworzy poprawny zwrot ze słowami w zdaniu. Czytasz w myślach całe zdanie z wyrazem w luce i sprawdzasz, czy taki zwrot istnieje. W 2024 roku przy luce 11.1 trzy wyrazy z ramki pasowały do kostiumów, a tylko jeden do słowa on. „made on” przy kostiumach daje 0.

Tekst o myjących okna szpitala, przebranych za Spider-Mana i Batmana: „They 11.1. ___ on Spider-Man and Batman costumes and prepared their equipment.”. Kostiumy można kupić (bought) albo zrobić (made), ale po luce stoi on, a put on znaczy „założyć”. Klucz podaje D. put.

W luce w dialogu często trzeba dopisać pytanie. Po angielsku w pytaniu czasownik pomocniczy, na przykład are, can albo did, stoi przed osobą, o którą chodzi: Are you waiting, a nie You are waiting. Zasady oceniania mówią, że w funkcjach językowych poprawność jest równie ważna jak sens, a w pytaniach o informację nie są akceptowane pytania intonacyjne, czyli zdania twierdzące ze znakiem zapytania. Uzupełnianie dialogów dało 16 z 395 punktów w latach 2019–2025, po 2 albo 3 w arkuszu. „you are waiting” w 2023 roku dało 0 z dopiskiem „Brak szyku zdania pytającego”.

Minidialog 6.1: „X: Why (waiting) ___ here? The meeting is in another room.”, a Y odpowiada „Oh, I didn’t know. Thanks.”. Limit to cztery wyrazy razem z waiting. Klucz chce „are you waiting”, przyjmuje też „have you been waiting”, a „were you waiting” odrzuca, bo nie łączy się z resztą dialogu.

W dialogach z lat 2020, 2021 i 2023–2025 polecenie mówi: „Wykorzystaj wyrazy podane w nawiasie, ale nie zmieniaj ich formy”. Wyraz z nawiasu musi znaleźć się w luce dokładnie tak, jak jest napisany: help zostaje help, a nie helping. Pominięcie tego wyrazu też daje 0, nawet gdy zdanie ma sens: w 2020 roku „don’t know” bez wyrazu no dostało 0. W 2021 roku klucz odrzucił „Can you helping” z dopiskiem „Wymaga się niezmienionej formy słowa help”. „Can you helping” ma dobry pomysł, ale złą formę.

Dialog Natalie i Johna o planach na popołudnie. John szuka czerwonej czapki i prosi: „6.2. (help) ___ me look for the red one?”, a Natalie odpowiada „Sure, no problem.”. Limit to trzy wyrazy razem z help. Klucz chce „Can you help”, „Could you help”, „Will you help” albo „Would you help”.

Zanim napiszesz pytanie, czytasz, co odpowiada druga osoba: Sixteen to wiek, Twice a week to częstotliwość, £25 to cena. Pytanie musi pasować do tej odpowiedzi i do osoby, o którą pytasz: o siostrę pytasz is she, a nie are she. W 2022 roku klucz ocenił „How old are” jako poważny błąd językowy, a „How old was” jako odpowiedź, która nie łączy się z fragmentami wokół luki. „How old are” przed she dało 0.

Minidialog 6.2: „Your sister looks younger than you. 6.2. ___ she?”, a odpowiedź brzmi „Sixteen. It was her birthday last Saturday.”. Limit to trzy wyrazy. Klucz chce „How old is”, czyli „ile ma lat”, i przyjmuje też „What age is”.